Święty Bonifacy

Święty Bonifacy żył w latach 680–754 n.e. Urodzony w szlacheckiej rodzinie, kształcił się w klasztorze niedaleko Exeter w południowo-zachodniej Anglii i w młodym wieku wstąpił do życia zakonnego w Nursling koło Winchester. Tam zasłynął jako ceniony nauczyciel i ułożył gramatykę łacińską. Mając około 35 lat, opuścił swój dotychczasowy świat, by zostać misjonarzem w Fryzji (na terenie dzisiejszej północnej Holandii). Ta misja nie powiodła się. Papież Grzegorz II wysłał następnie Bonifacego, aby umocnił misje w Niemczech. Bonifacy założył tam wiele klasztorów, pozyskał pomocników oraz wsparcie materialne z różnych krajów Europy i z wielkim powodzeniem prowadził swój apostolat misyjny. Został mianowany biskupem, a później legatem papieskim. Powierzono mu również zadanie reorganizacji Kościoła frankijskiego. Mając blisko 80 lat, zrezygnował ze swoich stanowisk i powrócił do Fryzji jako misjonarz. Tam poniósł śmierć męczeńską podczas lektury księgi. Jego ciało oraz pokropiona krwią księga zostały przewiezione do Fuldy, która od tamtej pory jest głównym ośrodkiem kultu świętego Bonifacego. [1][2] Tekst: Sarah Ciotti Konsultacja: ks. Hugh Feiss OSB, STD [1] Jego Świątobliwość Benedykt XVI, „Audiencja generalna", 11 marca 2009 r. [2] Catholicpedia: The Original Catholic Encyclopedia (1917) for iPhone, iPad, and iPod Touch. Hasło: „St. Boniface." Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie powołanie, wasza ofiara wielkopostna pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i w kolejnych językach. Wesprzyj nas