Święty Jan od Krzyża

„Mała biała gołębica powróciła do arki z gałązką; a teraz synogarlica upragnionego towarzysza na zielonych brzegach znalazła."[1] Święty Jan od Krzyża urodził się w 1542 roku w Fontiveros w Hiszpanii. Syn ubogiej, lecz szlacheckiej rodziny, wychowywał się w sierocińcu. Dostrzeżony dzięki radosnemu usposobieniu, został posłany do kolegium jezuickiego. Wstąpił do Zakonu Karmelitów, studiował teologię w Salamance i przyjął święcenia kapłańskie. Wspierał reformy zakonu prowadzone przez świętą Teresę z Ávili. Przeciwnicy reform uwięzili go w nieludzkich warunkach. Zmarł w 1591 roku, a kanonizowano go w 1726 roku. W uznaniu jego pism mistycznych — Ciemnej nocy duszy, Drogi na Górę Karmel, Pieśni duchowej oraz Żywego płomienia miłości — w 1926 roku ogłoszono go doktorem Kościoła.[2][3] Autorka: Sarah Ciotti Recenzja: o. Hugh Feiss, OSB, STD [1] Św. Jan od Krzyża, „Pieśń duszy i Oblubieńca" w: Pieśń duchowa, tłum. David Lewis i Benedict Zimmerman, OCD, (Prior of St. Luke's: Wincanton, 1909), s. 34–35, www.ccel.org. [2] F.L. Cross i E.A. Livingstone, The Oxford Dictionary of the Christian Church (Londyn: Oxford University Press, 1974), s. 747–748. [3] O. Hugh Feiss, OSB, The Martyrology of the Monastery of the Ascension, 2008. Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie powołanie, wasza ofiara wielkopostna pomaga zanieść tę modlitwę do kolejnych serc i kolejnych języków. Złóż ofiarę