Święty Leon Wielki

„Tak więc Bóg, miłując nas, przywraca nas do swojego obrazu i – aby znaleźć w nas kształt swojej dobroci – daje nam to, dzięki czemu my sami możemy czynić to, co On czyni: rozpalając lampy naszych umysłów i zapalając nas ogniem swojej miłości, abyśmy kochali nie tylko Jego samego, lecz także wszystko, co On kocha." [1] Papież św. Leon Wielki żył w V wieku. O jego wczesnym życiu, poprzedzającym posługę diakona w Kościele rzymskim, wiadomo niewiele. Jako papież umocnił prestiż i autorytet papiestwa oraz rozszerzył jego wpływy poza Italię. W wymiarze politycznym odwiódł Attylę od najazdu na Italię, a po złupieniu Rzymu przez Wandalów w 455 roku niósł pomoc jego mieszkańcom. W dziedzinie teologii zapisał się przede wszystkim wydaniem Tomu do Flawiana, który wywarł ogromny wpływ na przebieg Soboru Chalcedońskiego – czwartego soboru powszechnego, poświęconego zagadnieniu dwóch natur Chrystusa. Był płodnym pisarzem: pozostawił po sobie 143 listy i ponad 96 homilii, które rzucają światło na praktyki kościelne epoki oraz przemawiają jasnym językiem teologicznym. W 1754 roku Benedykt XIV ogłosił go doktorem Kościoła. [2][3][4] Tekst: Sarah Ciotti Konsultacja: o. Hugh Feiss OSB, STD [1] Św. Leon Wielki, „Kazanie XII", w: Nicene and Post-Nicene Fathers, red. Phillip Schaff, s. 364, www.ccel.org. [2] Catholicpedia: The Original Catholic Encyclopedia (1917) for iPhone, iPad, and iPod Touch, hasło: „Pope St. Leo I (the Great)." [3] F.L. Cross i E.A. Livingstone, The Oxford Dictionary of the Christian Church (Londyn: Oxford University Press, 1974), s. 812. [4] O. Hugh Feiss OSB, The Martyrology of the Monastery of the Ascension, 2008. Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie powołanie, wasza ofiara wielkopostna pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i języków. Wesprzyj nas