Święty Pius z Pietrelciny

„Niech będzie mi obce chlubienie się z czegoś innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa" (Ga 6,14). Podobnie jak apostoł Paweł, Padre Pio da Pietrelcina postawił w centrum swojego życia i pracy apostolskiej Krzyż swojego Pana — jako swoją siłę, swoją mądrość i swoją chwałę. Rozpalony miłością do Jezusa Chrystusa, upodobnił się do Niego w ofierze z samego siebie dla zbawienia świata. Ten godny naśladowca świętego Franciszka z Asyżu urodził się 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie, w archidiecezji Benewentu, jako syn Grazia Forgionego i Marii Giuseppy De Nunzio. Następnego dnia przyjął chrzest i otrzymał imię Francesco. W wieku dwunastu lat przyjął sakrament bierzmowania oraz przystąpił po raz pierwszy do Komunii Świętej. Dnia 6 stycznia 1903 roku, mając szesnaście lat, wstąpił do nowicjatu ojców kapucynów w Morcone, gdzie 22 stycznia przywdział habit franciszkański i przyjął imię brat Pio. Po zakończeniu roku nowicjatu złożył śluby proste, a 27 stycznia 1907 roku — śluby uroczyste. Przepełniony miłością Boga i miłością bliźniego, Padre Pio żył w pełni swoim powołaniem do pracy dla odkupienia człowieka, zgodnie ze szczególną misją, która naznaczyła całe jego życie i którą wypełniał poprzez kierownictwo duchowe wiernych: sakramentalne pojednanie penitentów oraz sprawowanie Eucharystii. Dla Padre Pio wiara była życiem: wszystkiego chciał i wszystkiego dokonywał w jej świetle. Trwał nieustannie na modlitwie. Dzień i znaczną część nocy spędzał na rozmowie z Bogiem. Mawiał: „W książkach szukamy Boga, w modlitwie Go znajdujemy. Modlitwa jest kluczem otwierającym serce Boga". Wiara prowadziła go nieustannie do przyjmowania tajemniczej woli Bożej.[1] [1] Padre Pio da Pietrelcina, Vatican News Service, www.vatican.va Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie wezwanie, Wasza ofiara na Wielki Post pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i w kolejnych językach. Złóż ofiarę