Święty Pius X

„Jeśli bowiem jedynie prawdziwa miłość ma moc jednoczenia woli ludzi, to rzeczą najważniejszą jest, abyśmy mieli jedną wolę z Maryją w służbie Jezusowi, naszemu Panu." [1] Święty Pius X urodził się w 1835 roku w chłopskiej rodzinie w północnych Włoszech. W wieku 23 lat przyjął święcenia kapłańskie i został kapelanem. Kolejne awanse następowały regularnie: w 1875 roku objął stanowisko kanclerza biskupiego w Treviso oraz ojca duchownego tamtejszego seminarium diecezjalnego; w 1884 roku został biskupem Mantui; a w 1893 roku — Patriarchą Wenecji. Gdy w 1903 roku został wybrany papieżem, przyjął dewizę „Instaurare omnia in Christo", czyli „Odnowić wszystko w Chrystusie". Jego pontyfikat przyniósł wiele owoców: restrukturyzację Kurii Rzymskiej, zmienione wytyczne dotyczące formacji kapłańskiej, prace nad rewizją Kodeksu Prawa Kanonicznego, katechizm, reformy liturgiczne, zachętę do częstego przyjmowania Komunii świętej oraz założenie Papieskiego Instytutu Biblijnego w Rzymie. Święty Pius X był bezkompromisowy w odrzucaniu teologii i biblistyki „modernistycznej" i — nie zawsze z dyplomatyczną subtelnością — opierał się próbom ingerowania państw w życie Kościoła. Kanonizował go w 1954 roku papież Pius XII. [2] Tekst: Sarah Ciotti Redakcja merytoryczna: o. Hugh Feiss OSB, STD [1] Pius X, Ad Diem Illum Laetissimum [O Niepokalanym Poczęciu], 1904. [2] Benedykt XVI, Audiencja generalna, 18 sierpnia 2010. Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie powołanie, wasza ofiara na Wielki Post pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i w kolejnych językach. Wesprzyj nas