Święte Perpetua i Felicyta

Święte Perpetua i Felicyta były afrykańskimi męczennicami, które poniosły śmierć w 203 roku. Zostały chrześcijańskimi katechumenkami pomimo zakazu wydanego przez cesarza Sewera. Obie młode matki zostały aresztowane, lecz pozostały wierne swojej wierze mimo nieludzkich warunków więziennych i gorących próśb ojca świętej Perpetui, by wyrzekła się wiary. Wraz z trojgiem innych katechumenów zostały stracone w amfiteatrze w Kartaginie. Oczekując na śmierć, członkowie grupy śpiewali pieśni chrześcijańskie i głosili słowo Boże zebranym tłumom. Naoczna relacja z ich aresztowania i męczeństwa jest cennym dziedzictwem przekazanym Kościołowi.[1][2] Tekst: Sarah Ciotti i o. Hugh Feiss, OSB, STD [1] Catholicpedia: The Original Catholic Encyclopedia (1917) for iPhone, iPad, and iPod Touch. hasło: „Sts. Perpetua and Felicity." [2] F.L. Cross i E.A. Livingstone, The Oxford Dictionary of the Christian Church (Londyn: Oxford University Press, 1974), 1064. Uwaga: W tym roku w czasie Wielkiego Postu wspomnienie to ma rangę kommemoracji, a zatem jest fakultatywne. Niniejszy tekst „O dzisiejszym dniu" został przygotowany, abyś mógł czcić te Święte, oddając cześć Chrystusowi. Dziękujemy, że modlisz się razem z nami. Jeśli czujesz takie powołanie, Twoja wielkopostna ofiara pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i w kolejnych językach. Wesprzyj nas