Święci Tymoteusz i Tytus

„Staraj się ukazać siebie Bogu jako wypróbowanego, jako robotnika, który nie potrzebuje się wstydzić, gdy prostuje naukę prawdy" (2 Tm 2,15). [1] Ci dwaj wielcy mężowie byli uczniami i towarzyszami św. Pawła oraz niezłomnymi filarami misyjnych wysiłków pierwotnego Kościoła. Zajmują poczesne miejsce w Listach Pawłowych, w Listach Pasterskich do nich skierowanych oraz w Dziejach Apostolskich. Św. Tymoteusz towarzyszył św. Pawłowi w jego drugiej podróży misyjnej i został posłany, by wspierać Tesaloniczan, Koryntian i Efezjan. Św. Tytus jest przez św. Pawła nazywany „prawdziwym dzieckiem według wspólnej wiary" i został powołany do pracy misyjnej na Krecie. W tych świętych dostrzegamy gotowość i hojność głoszenia Ewangelii wszędzie, dokąd zostali posłani. Listy Pasterskie do nich adresowane stanowią wskazówkę dla wszystkich, którzy posługują w Kościele. [2][3] Tekst: Sarah Ciotti Recenzja: ks. Hugh Feiss OSB, STD [1] Biblia Tysiąclecia, 2 Tm 2,15. [2] F.L. Cross i E.A. Livingstone, The Oxford Dictionary of the Christian Church (Londyn: Oxford University Press, 1974), 1378, 1381. [3] Benedykt XVI, Audiencja generalna, 13 grudnia 2006. Dziękujemy, że modlicie się razem z nami. Jeśli czujecie takie powołanie, wasza ofiara na Wielki Post pomaga nieść tę modlitwę do kolejnych serc i języków. Wesprzyj nas