Maligayang Araw ng Magulang na Hindi Nagdala ng Sanggol sa Sinapupunan! Nagmumungkahi ang New York ng Bagong Mga Termino para sa mga Magulang Tamang-Tama para sa Araw ng mga Ama... Ang Aming Pananaw

Kapag Binubura ng mga Salita ang mga Papel: Ano ang Ibig Sabihin ng Batas sa Gender-Neutral na Wika ng New York para sa Pagkakakilanlan ng Pamilya at Kalusugang Sikolohikal

Hindi neutral ang wika. Hindi ito kailanman naging ganoon. Naunawaan ng bawat sibilisasyong nanatiling matatag na ang mga salitang ginagamit para ilarawan ang pinakamahahalagang ugnayan ng tao ay hindi lamang mga kaginhawahan sa burukrasya — kundi mga haligi ng kultura, pagkakakilanlan, at pagbubuo ng pagkatao. Nang ipasa ng lehislatura ng estado ng New York ang Senate Bill S9316 noong unang bahagi ng Hunyo 2025 — na pinalitan ang salitang 'ina' at 'ama' ng 'gestating parent' at 'non-gestating parent' — hindi lamang ito nag-update ng bokabularyo sa burukrasya. Nakibahagi ito sa isang bagay na higit na may kabuluhan: ang unti-unting pagguho ng simbolikong balangkas kung saan naiintindihan ng mga tao kung sino sila at kung saan sila nagmula.

Tumugon ang New York State Catholic Conference noong Hunyo 10 sa pamamagitan ng memorandum na inilabas sa ngalan ng mga obispo, tinatawag ang batas na 'pampulitikang pabor' at 'hindi kinakailangan.' Malinaw ang sinabi ng mga obispo: 'Ang katotohanan ay ang mga ina ay ina, at ang mga ama ay ama. Mahalaga ang mga salita, at ang malalaking pagbabago sa ating wikang pambatas ay nagsisilbi lamang na burahin ang kahalagahan ng mga papel na ito sa ating lipunan.' Hinikayat nila si Gobernador Kathy Hochul na i-veto ang panukalang batas, binabalaan na ang 'pangkalahatang epekto nito ay kukutya sa pundasyon ng pamilya.'

Ang Pagkakakilanlan ay Nagsisimula sa mga Pangalan

Matagal nang kinikilala ng sikolohiyang pangkaunlaran na ang mga bata ay hindi lamang nabubuhay sa loob ng mga pamilya — naiintindihan nila ang kanilang sarili sa pamamagitan ng pamilya. Ang mga papel ng ina at ama ay hindi magkapalit na kategorya ng pag-aalaga. Kumakatawan ang mga ito sa natatanging katotohanang relasyonal na humuhubog sa karanasan ng bata sa proteksyon, pagmamahal, awtoridad, at pag-ibig.

Kapag pinalitan ng batas ang salitang 'ina' ng 'gestating parent,' muling inilalarawan ang isang tao bilang isang biyolohikal na tungkulin. Ang salitang 'gestating' ay naglarawan ng proseso, hindi ng isang tao. Ang pagiging ina, gaya ng pang-unawa ng halos bawat kultura sa kasaysayan ng sangkatauhan, ay isang komplikadong pagsasama ng relasyon, responsibilidad, pagkakakilanlan, at pagmamahal na nagsisimula sa biyolohiya ngunit higit na lampas dito. Ang bawasan ito sa isang pisyolohikal na pangyayari ay hindi katumpakan. Ito ay pagdukha.

Ang parehong lohika ay naaangkop sa pagiging ama. Ang 'non-gestating parent' ay tinutukoy ang isang ama ayon sa kung ano ang hindi niya ginagawa. Ang pagiging ama, sa bawat seryosong anthropolohikal at sikolohikal na pagsusuri, ay nagtataglay ng sariling natatanging relasyonal na katangian: ang pagpapakilala sa bata sa mundong lampas sa kanilang dalawa, ang pag-uugaling-huwaran ng awtoridad na hindi dominasyon, ang tiyak na anyo ng proteksyon at hamon na ibinibigay ng presensya ng ama. Ang pagpapangalang 'non-gestating' dito ay hindi neutral. Ito ay pagbura ng isang papel sa pamamagitan ng pagtanggi.

Ang Balangkas ng Antropolohiyang Katoliko

Ang pang-unawa ng Katolikong Kristiyanismo sa tao ay nagtataglay na ang mga tao ay likas na relasyonal. Ang tao ay hindi isang nagiisang yunit ng kalayaan na nagpapasok lamang sa relasyon sa bandang huli — ang tao ay binubuo ng relasyon. Ang pamilya ay hindi isa lamang sa maraming paraan ng pamumuhay. Ito ang pangunahing paaralan ng pagkatao, ang unang komunidad kung saan natututo ang tao kung ano ang ibig sabihin ng magbigay at tumanggap, makilala at makilalan, makapabilang at maging responsable.

Hindi ito isang damdaming sekteryo. Patuloy na itinuturo ng mga pag-aaral ukol sa masamang karanasan sa pagkabata na ang kawalan ng katatagan ng pamilya at ng mga magulang ay kabilang sa pinakamahalagang palatandaan ng pangmatagalang hirap na sikolohikal. Ang mga simbolikong papel ng ina at ama ay hindi basta dekorasyon ng kultura. Sila ay pangangailangan ng sikolohiya. Ang pag-alis sa kanila mula sa wikang pampubliko ay hindi nagpapalaya sa mga pamilya. Nagpapahirap lamang itong isipin, ilarawan, at kaya ay suportahan ang sikolohikal at panlipunang katotohanan ng pamilya.

Wika, Batas, at ang Imahinasyon ng Lipunan

Hindi lamang nag-aayos ng ugali ang mga batas. Hinuhubog nila ang mga kategoryang ginagamit ng lipunan para maunawaan ang sarili nito. Nabanggit ng mga obispo na malawak ang saklaw ng batas sa maraming bahagi ng batas ng New York, kabilang ang Family Court Act, mga batas sa domestic relations, batas sa social services, mga regulasyon sa child support, at batas sa edukasyon. Hindi ito isang makitid na teknikal na pagsasaayos. Ito ay isang malawak na pagbabago sa paraan ng pagsasalita ng estado tungkol sa pinakamahahalagang komunidad ng tao.

Malinaw ang alalahanin ng mga obispo: ang bawat isa sa mga galaw na ito, magkasama, ay nagbabanta na gawing instrumento ang mga kababaihan at bata — bilang sisidlan, bilang kalakal — sa halip na kilalanin ang kanilang hindi maiaalis na dignidad bilang mga tao. Ang pag-aari ng pagiging ina sa gestation ay hindi kalayaan mula sa biyolohiya. Ito ay pagpapataw ng isang purong biyolohikal na balangkas sa isang karanasang lumagpas sa biyolohiya sa bawat antas.

Isang Pananaw sa Hinaharap

Nagtapos ang mga obispo ng New York sa isang panawagan na kilalanin ang nasa bingit: 'Dapat tayong bumalik at kilalanin ang kahalagahan ng parehong mga ina at ama at ituloy ang mga pagbabagong tunay na sumusuporta sa mga kababaihan at pamilya.' Hindi ito nostalgia. Ito ay pagpipilit na ang mga kategoryang ginagamit ng tao para maunawaan ang kanilang pinaka-makabuluhang mga relasyon ay maprotektahan mula sa pagbabago at pagbura.

Ang tanong kung paano pinangalanan ng isang lipunan ang mga ugnayan na bumubuo sa mga tao — kung paano nito ginagalang ang mga papel na humuhubog sa pagkakakilanlan at pinoprotektahan ang simbolikong kayamanan ng buhay-pampamilya — ay sa huli ay isang tanong tungkol sa kung anong uri ng tao ang layunin ng isang kultura na buuin. Ang isang sibilisasyong hindi makapangalan ng sarili nitong mga ina at ama ay mahihirapang maging isa. Ang pang-unawa ng Simbahang Katoliko sa tao, na nakaugat sa paniniwala na ang bawat tao ay nilikha para sa relasyon, sa pagmamahal, at sa pagtawid sa sarili, ay nag-aalok ng balangkas para makita ang malinaw, pangalanan ang totoo, at suportahan ang buong kasaganaan ng tao sa lahat ng kumplikasyon nito.

P.S. Ang "#1 Non-Gestational Parent" ay hindi maganda sa isang tasa... o sa isang tie clip — gaano man kaakit-akit ang parirala.